“Gör Beni”

İki kelimeyle sessiz bir çığlık… Son zamanlarda sık sık kulağımda yankılanıyor bu cümle: “Gör beni.” Bir şarkının nakaratında geçiyor. Ama ben artık bu sözün çok daha fazlasını duyuyorum. İlk duyduğumda sadece bir aşk sözü gibi gelmişti bana. Sevdiğine seslenen bir kalbin fısıltısı… Ama zamanla fark ettim ki bu sadece aşk için söylenen bir cümle değil. Bu, hayatın her yerinde, her ilişkide kendini hissettiren bir ihtiyaç. ⸻ Kime ve ne için söyleriz bu cümleyi? Bazen annemize, babamıza… “Gör beni, çocuğun olarak neye dönüştüm?” demek isteriz. Bazen en yakın arkadaşımıza… “Sen her şeyini anlatırken ben hep dinleyen oldum, şimdi beni de dinle.” diye içimizden geçiririz. Bazen iş yerindeki yöneticimize… “Çabamı, emeğimi fark et. Varım burada.” demek isteriz. Ve bazen en çok sevdiğimiz insana… “Senin için başka bir versiyonuma dönüştüm ama sen hâlâ görmüyorsun beni.” diye içimizde birikenleri söyleyemeyiz. Ama çoğu zaman yüksek sesle söylemeyiz bunu. Öğrenmişizdir susarak anlaşılmayı, Alışmışızdır içimize atmaya… Ve sonra fark etmeden içimizden çığlık çığlığa bağırırız: Gör beni! ⸻ Görülmek bir lüks değil, bir ihtiyaçtır. İnsan anlaşılmak ister. Var sayılmak ister. Olduğu hâliyle kabullenilmek ister. Ama bazen o kadar çok görünmez kalırız ki, yavaş yavaş biz bile kendimizi görmemeye başlarız. Başkasının bakışına göre şekil alır, başkasının gölgesinde siliniriz. Ve sonra kendimize bile yabancı birine dönüşürüz. ⸻ Belki de görünmek istemek zayıflık değil… Belki sadece bu hayatta en çok unuttuğumuz şey: İnsanca bir ihtiyaç bu. Bir kalpte yer etmek, bir gözde fark edilmek, bir sohbette dinlenmek. O yüzden şimdi, Bu yazıyı okuyan herkesin kalbine seslenmek istiyorum: Seni kim görmüyorsa, önce sen kendini gör. Çünkü sen içindeki sesi susturdukça, dışarıdan duyulmayı daha da çok istersin. ⸻ Kapanış Ve sonra bir gün… Tüm suskunlukların, tüm sitemlerin içinde sadece bir cümle kalır: Gör beni. Belki sen bile farkında olmadan bunu söylüyorsundur şu an. Belki de biri sana bunu söylüyordur sessizce… Birbirimizi gerçekten görmeyi öğrenene kadar, o cümle içimizde büyümeye devam edecek. ⸻ 💭 Peki sen… Hayatında en çok kime “Gör beni” demek isterdin? Yorumlarda buluşalım 💬