Kendi Kendine Yetebilme

İnsanın kendi hayatının sorumluluğunu alması ve kendi kendine yetebilmesi, ruhsal özgürlüğün temelidir. Ancak bir bireyin kendi yeteneklerine, duygusal dayanıklılığına ve kararlarına güvenememesi durumu "kendi kendine yetersizlik" hissini doğurur. Bu hisse sahip kişiler, karar alırken sürekli başkalarının onayına ihtiyaç duyar ve yalnız kalmaktan korkarlar. Ancak kendi kendine yetmek, kimseye ihtiyaç duymamak değil; yalnızken de tam ve güvende hissetmektir. Bu beceri kazanıldığında insan, başkalarına muhtaç olduğu için değil, yalnızca paylaştığı için ilişki kurar. Kendine yetebilmek, içsel huzurun en güçlü anahtarıdır.